با بررسی سوابق و مجموعه واكنش های متقابل نظام و جریانهای فتنه بنظر میرسد كه وضعیت آتی سه صورت عمده خواهد داشت و در این سه رویكرد میتوان كنش متقابل و پیامد های انرا مورد نظر قرار داد.

1.دستگیری سركردگان جریان فتنه و مقابله با بقایای خیابانی

یكی از مهمترین راههای پیش روی جمهوری اسلامی دستگیری و محاكمه فوری سران فتنه است كه برای مدت مدیدی یك مطالبه عمومی در میان مردم به شمار می اید.

دستگیری این افراد و مقابله با بقایای آنها  كه گروههای مجموعه 1500 نفری را تشكیل میدهند ممكن است موجب رشد سریع و سرسام اور تبلیغات داخلی و خارجی شودو بسیاری از داخل بكوشند تا این حركات را نوعی افراط و تسویه حساب داخلی در جمهوری اسلامی به تصویر بكشند.

در چنین شرایطی استمرار اطلاع رسانی صحیح و مستمر از سوی همه اصحاب رسانه یك انتظار معقول برای خنثی كردن انبوه تهاجم روانی است.دستگیری این افراد باعث كوتاه تر شدن از یكسو و از سوی دیگر پر شدت و هزینه شدن مدیریت این جریان میشود.

در واقع ((مرگ یك بار و شیون یك بار))بنوعی در اذهان تداعی میشود

به هر حال باید توجه داشت تا زمانی این جریان وجود دارد و افراد فاقد شعور سیاسی رهبری آنرا عهده دار هستند روند تنش افرینی قطع نخواهد شد.

بطور كلی اقدام قضایی در برابر سران فتنه ممكن است با اینده مبهم و ماراتونی از جدال با افكار عمومی از سوی نیروهای ضد انقلاب و داخلی نظام همراه باشد.

جدال خسته كننده ای كه واكنش های عمدتا منفی بلند مدت را در افكار عمومی به همراه خواهد داشت و می بایست از هم اكنون به دقت مهندسی شود تا نتایج زیان بار آن در بالاترین سطح ممكن مهار شود.

2.مدارا با دنده های كج

دنده شكسته و كج را نه میتوان راست كرد و رو به راه كرد و نه میتوان آنرا شكست و دور انداخت.این ها جملات و استدلالهایی است كه مخالفان برخورد با موسوی و كروبی و خاتمی در ادبیاتشان مورد استفاده قرار میدهند.

بنظر ایشان اینها وضعیت استخوان دنده ای را دارند كه فقط باید مثل یك عضو بیمار با آنها مدارا كرد.

اما از سوی دیگر مساله مهمی مغفول میماند كه این افراد به وضعیت خود قناعت نكرده و هزینه های گزافی را مانند 25 بهمن 89به كشور تحمیل كنند.

25 بهمن اگرچه از حیث استقبال مردمی بسیار ضعیف و ناچیز بود اما خسارت تبلیغاتی بزرگی را به كلیت جهان اسلام وارد آورد

این رویكرد عموما منجر به ادامه یافتن و هرچه طولانی تر شدن جنگ فرسایشی فتنه گران با افكار عمومی و از سوی دیگر وجاهت بین المللی جمهوری اسلامی میگردد.

ضمن اینكه نبایدد از این نكته غافل ماند كه افراد یادشده حاضر به سپردن تعهد قابل قبول برای عدم ادامه یافتن این روند مخرب نیز نیستند/

3.سكوت نظام و برخورد مردم گزینه سوم پیش روی ادامه سكوت دستگاههای قضایی كشور و شكل گیری جرایانهای خودجوش مردمی رادیكال در برابر تعرض جریان فتنه بر مال و جان و آبروی مسلمین است.

در هر حال وظیفه و كار ویژه بسیار مهم یك نظام سیاسی تامین امنیت برای شهروندان است.

وقتی به مرور زمان عده ای موفق شدند با توسل به تبلیغات و حمایت های خارجی همچنین با اتكا به برخی از واخوردگان سیاسی داخلی امنیت شهر تهران را مختل كنند و به رهگذران و اماكن خصوصی و عمومی حمله ببرند و ایراد خسارت كنند طبیعتا كلیات كار آمدی نظام سیاسی كشور با بحران مواجه خواهد شد.

در اینجا دستگاههای مسئول یا می بایست امنیت را تامین كنند و یا در برابر اقدام احتمالی گروههای رادیكال مردمی كه از وضعیت بوجود آمده نارضایتی دارند سكوت اختیار كنند

این وضعیت علی رقم آنكه ممكن است نتایج خشونت باری را به همراه داشته باشد،اما در مجموع سهمگین ترین برخوردی است كه در برابر جریان فتنه خودنمایی میكند.

برخی نخبگان و صاحب نظران سیاسی نیز بارهای نسیت به احتمال وقوع حوادثی از این دست هشدار داده اند.

تسویه حسابهای مردمی با این سبك عموما بسیار سریع صورت میپذیرد.و فضای وحشت را برای چند ساعت در سطح شهر بوجود میاورد اما فورا آتش فروكش می كند و پایتخت سالهای آرام را تجربه خواهد كرد.

اینكه در اینده كدامیك از این سه اتفاق یاد شده احتمال وقوع بیشتری دارند قابل طرح دقیق نیست اما در هر حال یكی از سه رویكرد یاد شده اجتناب ناپذیر است و قابلیت تحقق را دارد.

آنچه اهمیت دارد برنامه ریزی سریع و بدون اتلاف وقت بیشتر و رسیدن به یك برداشت مشترك در میان تصمیم گیران برای رویارویی سریع و اتمام یافتن زنجیره غائله افرینی ها و ماجراجویی های سیاسی در كشوراست.

در این میان نسبت به نقش روحانیون و دانشگاهها و بصورت مشخص دانشجویان و صاحبان مشاغل مرتبط با بخشهای مختلف مردم میبایست توجه بیشتری شود و از نهایت ظرفیت این گروههای اجتماعی بهره برداری شود.

آنچه بسیار مهم است ادامه نیافتن این وضعیت باری به هر جهت در برابر یك جریان نامتعارف سیاسی است كه تقریبا خود را در برابر هیچ مولفه ای مسول و پاسخگو قلمداد نمیكند.

بدون شك در این مسیر مردم پشتوانه اصلی تحركات خواهند بود